در: خبر
| 1405/1/27
حولات امنیتی اخیر و افزایش تهدیدات موشکی و پهپادی علیه مراکز جمعیتی، ضرورت بازاندیشی در سازوکارهای پدافند غیرعامل و مدیریت بحران در ایران را برجسته کرده است. در این چارچوب، روستاهای کشور با بیش از ۵۰ هزار سکونتگاه و حدود ۲۰ میلیون نفر جمعیت، میتوانند بهعنوان ظرفیتی راهبردی برای اسکان موقت شهروندان در شرایط جنگی ایفای نقش کنند؛ ظرفیتی که تاکنون کمتر در برنامهریزیهای رسمی مورد توجه قرار گرفته است. بر این اساس، تبدیل ظرفیت بالقوه روستاهای ایران به یک شبکه عملیاتی برای اسکان موقت، نیازمند اقداماتی همچون تشکیل ستاد ملی اسکان روستایی، شناسایی و رتبهبندی روستاهای هدف، سرمایهگذاری در زیرساختهای بحرانی، تدوین پروتکلهای عملیاتی استاندارد و اجرای برنامههای آموزشی و مانورهای دورهای است. تحقق این اقدامات میتواند روستاهای ایران را از یک ظرفیت پنهان به یکی از ارکان مهم تابآوری ملی در شرایط بحران تبدیل کند.
