تصویب «طرح آبادانی و پیشرفت منظومههای روستایی» در شورای عالی شهرسازی و معماری را میتوان نشانهای از تلاش برای عبور از الگوهای فرسوده توسعه روستایی دانست. این طرح با تأکید بر نگاه منظومهای به روستاها، تقویت اقتصاد محلی، توسعه زنجیرههای ارزش، هماهنگی نهادی و مشارکت جوامع محلی میکوشد به چالشهای ساختاری روستاهای کشور پاسخ دهد. با این حال، تجربههای پیشین نشان میدهد که موفقیت چنین اسنادی بیش از آنکه به نوآوری مفهومی وابسته باشد، به کیفیت اجرا، ظرفیت نهادی، بومیسازی سیاستها و پایداری منابع مالی بستگی دارد؛ موضوعی که آینده این طرح را در هالهای از امید و تردید قرار میدهد.